Pintxazo bedeinkatua

Erabiltzailearen aurpegia

Urteberri  on, irakurle. 2020ko balantzea egin eta  2021erako proiektu berriak finkatzeko  garaia dugu urte berriaren hasiera hau.

 

Balantze aldetik, askoren ustez “annus horribilis” izan da 2020a. Ez dela parte onekoa izan, alegia. “Urte gaizto petrala” bezala definitzen du Bizargorri kazetariak. Eta jarraitzen du: “penak eta saminak landu beharrik ez omen da izaten, berak ohi datozelako berez. Biziko garen bitarte guztian ez dugu ahaztuko ‘errosario santu’ hau: pandemia, konfinamendua, musukoak, ospitaleak  eta abarrak”.  Erabateko protagonista birusa izan dugu. Beste gauza garrantzitsu asko gertatu arren, mundua bere esanetara dantzan jarri du. Gezurra dirudi nano xomorro batek 7 mila milioi pertsona airean jartzea. Balentria harrigarrienak eta zitalkeria deitoragarrienak azaleratu ditu lehen esan nizuen bezala arkakuso kaka baino milioi bat aldiz txikiagoa den mikrobio  horrek. Gogorarazi digu baita gutako edonor bilaka daitekeela heroi eta baita egoista txatxu  bat ere. Promesa askoz beteta zetorren 2020a eta amets gaizto bihurtu zaigu.

LUIS ARANALDE

“Ziztada honekin hasi gara tunel luze baten  amaieran argia ikusten”

Lorpen bikainak ere ekarri dizkigu urte xelebre  honek. Eta besteak beste, txertoarena. Batzuei errezeloa eta errefusa piztu die, baina gehienei harridura, lilura eta itxaropena. Miraria dirudi hain denbora gutxian (urte bete eskas) garatu izanak. Aurrekaririk gabeko lorpena izan da: lehen dozenaka urte behar izaten zituzten zenbait txerto aurkitzeko. Ia berrogei urte dira HIESaren txertoa garatzen hasi zirela, baina ez dute arrakastarik izan. Oraingoan, birusaren beraren ezaugarriek, teknologia farmazeutikoen aurrerapenek, elkarlanak eta ahalegin globalak aukera eman dute txerto seguru bat  baino gehiago  garatzeko 11 hilabetetan. Ikuspegi zientifikotik, lorpen ikaragarria da.

Proiektu berriei dagokienez konturatu  naiz zenbait kazetari horoskopoei begira jartzen diela  informazioa eskatuz urte berrirako erabakiak hartu aurretik. Inoiz ez naiz izan zodiakoaren orakulu zale. Batek dioenez, 2020ko urtarrilaren 25ean, metalezko arratoiaren  urteari ekin zioten Txinan, itxura batean  animalia horri atxikitako zortea eta oparotasunaren zain. Horoskopoaren iragarpena hutsala gertatu  da; metal hori herdoildua zegoen nonbait.

2021. urtea metalezko idiarena da Txinan. Kazetari baten esanetan aurtengo metal hau preziatua izango omen da, herdoiltzen ez den altzairuz egina: txertoaren orratz hipodermikoz.

Ziztada honekin hasi gara tunel luze baten  amaieran argia ikusten eta gero eta distiratsuagoa gainera. Horretarako, alde batetik  guztizko konfiantza  jarri behar dugu zientzian. Nik behintzat  uste osoa dut zientifikoengan. Are gehiago esaten baldin badigute txertoaren eraginkortasuna %95a dela gutxienez. Bestetik, txerto hori modu justuan banatu behar da. Beti bezala, arrisku handia dago pobreenak gabe geldituko ote diren  txerto burrunba horretan. MOEko zuzendariak  peril horretaz hitz egin zuen duela gutxi. Errege magoei idatzitako gutun batek ere kezka hau agertzen zuen: “Jaun agurgarriok, aurtengorako ekar iezazkiguzue xumeekiko solidaritate kaxa handi batzuk, batez ere behartsuenentzat: erresidentzietako agureentzat, bakardadean bizi direnentzat, gaixo eta etorkinentzat  eta  sendagileentzat eta erizainentzat indarra eta kuraia”.

Gurutz Linazasoro neurologo ospetsuari  irakurtzen nion lehengo batean; “esperantza indizio bat da txertoa, eguberrietako erregaliarik preziatuena. Medikuntza aldetik gainera, bere eraginkortasuna eta seguritatea  ez daude zalantzan jartzerik. Izan dezakeen  arriskua baino onura askoz handiagoa da”. Eta Yuval Harari idazle israeldarrak honela dio: “geuk erabaki behar dugu  nolako mundua nahi dugun pandemia ostean”.

Ziztada  berri on opa dizuet.